شعر زیبای "بچه محله امام رضایوم"

شعر زیبای "بچه محله امام رضایوم" توسط قاسم رفیعا در محضر رهبر عزیز قرائت گردید:

 

موره میبینی که شر و با صفایوم
 بچه محله امام رضایوم

زلزلیوم حادثیوم بلایوم
بچه محله امام رضایوم

هر روز جمعه دلومه مبندوم
به پینجله طلا و ورمگردوم

کار و بارم ردیفه با خدایوم
بچه محله امام رضایوم

به مو بگو بیا به قله قاف
اصلا مو ره بیزر همونجه علاف!

قرار مرار هر چی بیگی مو پایوم
بچه محله امام رضایوم

دروغ ، مروغ نیست مییون ما باهم
الان به عنوان مثال تو حرم

چند روزه که تو نخ کفترایوم
بچه محله امام رضایوم

چشم موره گیریفته چنتا کفتر
گفته خودش: چنتاشه خواستی وردر

الان دروم خادماره مپایوم
بچه محله امام رضایوم

کفتراره که بردم از روگنبد
مرم مو واز تونخ رفت وآمد

تو نخشه او گنبد طلایوم
بچه محله امام رضایوم

گنبده نصب شب مده به دستم
او گفته: هر وقت که بییی مو هستوم

مویم که قانع و بی ادعایوم
بچه محله امام رضایوم

وخته میبینم توی عالم همه
ازش میگیرن و مگن واز کمه

گنبدشه اگر بده رضایوم
بچه محله امام رضایوم

گنبد و ممبد نموخوام باصفا
سی ساله پای سفره ای آقا

منتظر یک ژتون غذایوم
بچه محله امام رضایوم

سلام ضامن آهو- شعر امام رضا (ع)

همیشه از حرمت، بوی سیب می آید
صدای بال ملائک، عجیب می آید!

سلام! ضامن آهو، دل شکسته من
به پای بوس نگاهت، غریب می آید

نگاه زخمیِ تو، تا بقیع بارانی است
مگر ز سمت مدینه، طبیب می آید؟!..

به پای در دلت، ای غریبه تنها
علی(ع) ز سمت نجف، عنقریب می آید

طلای گنبد تو، وعده گاه کفترهاست.
کبوتر دل من، بی شکیب می آید


برات گشته به قلبم مُراد خواهی داد
چرا که ناله «امّن یُجیب» می آید.

"خدیجه پنجی"

منبع:.askdin.com

دانلود کلیپ صوتی زیبای"آمدم ای شاه پناهم بده" امام رضا (ع)

وقتی یک شعر و ترکیب آن با موسیقی و حزن صدا و دلی گرفته شما رو به یاد حرم با صفای اربابمون آقا امام رضا (ع) میندازه فقط می تونیم با چشمای خیس یا ضامن آهو بگیم و زیر لب هم نوای التماس آمیز کلیپ بشیم …

متن شعر:

آمدم ای شاه ، پناهم  بده                خط امانی ز گناهم بده
ای  حَرمَت  ملجأ  در ماندگان             دور مران از در و ، راهم بده
ای گل بی خار گلستان عشق           قرب مکانی چو گیاهم بده
لایق وصل تو  که  من  نیستم            اِذن به  یک لحظه نگاهم  بده
ای که حَریمت به  مَثَل  کهرباست       شوق وسبک خیزی کاهم بده
تاکه ز عشق تو گدازم چو شمع          گرمی جان سوز به آهم بده
لشگرشیطان به کمین من است         بی کسم ای، شاه پناهم بده
از صف مژگان نگهی کن به من            با  نظری ، یار و سپاهم  بده
در  شب  اول که  به  قبرم  نهند          نور  بدان شام  سیاهم  بده
ای که عطا بخش همه عالمی            جمله ی حاجات مرا هم بده

مداحی : مشهدی کریم خانی
موسیقی : آریا عظیمی نژاد – علیرضا کهن دیری
نقل از:horman-unity.com
"البته لازم به ذکر است فقط سه بیت از شعر فوق رو با موسیقی و صدای زیبا خواهید شنید."

دانلود کلیپ صوتی

شعر زیبا با لهجه مشهدی از استاد عماد خراسانی

یَرَه گَه کارِ مو و تو دِرَه بالا می گیرِه
ذره ذِره دِرَه عشقت تو دِلُم جا می گیرِه
روز اول به خودُم گُفتُم ایَم مثل بَقیِ
حالا کم کم می بینُم کار دِرَه بالا می گیرِه
چَن شَبه واز مثِ چهل سال پیش ازای مرغ دِلُم
تو زمستون بِهِنَه ی سِبزهُ و صِحرا می گیرِه
چَن شَبه واز می دوزُم چِشمامِه تا صُبحه به چُخت
یا بِیِک سَم بیخودی مات مِنَهُ، را می گیرِه
تا سحر جُل می زِنُم خواب به سُراغُم نمیاد
هی دِلُم مثل بِچَه بِهَنِه بی جا می گیرِه
موگومِش هرچی که مَرگِت چیه کوفتی! نِمِگَه
عَوَضِش نِق مِزِنَه ذِکر خدایا می گیرِه
پیری و معرکه گیری که مِگَن کار مویه
دِفتر عُمر داره صفحه پینجاه می گیرِه
اون که عاشق شده پِنهون مِکِنَه مثل اویَه
که سِوار شُتُرَ و پوشتِشِه دولا می گیرِه
کُتا کِردَن دامِنارِ تا بیخِ رون، مَشتی عماد!
دیگه مِجنون توی خواب دامنِ لیلا می گیره

"عماد خراسانی"

----------------------------------------------------------------
یَرَه گَه: علامت اشاره به شخص مقابل است 
ایَم : این هم – بَقیِ : بقیه – چَن : چند – واز : باز، باردیگر – مثِ : مثل - بِهِنَه ی : بهانه – چُخت :  سقف اتاق  - بِیِک : به یک – سَم : سمت - مات مِنَهُ : خیره شدن – جُل زدن : شانه به شانه شدن در خواب - پینجاه : پنجاه - کُتا کِردَن : کوتاه کردند – دامِنارِ : دامن ها را - بیخِ رونِ : نزدیک ران -
نقل از:mashhadcoolak.persianblog.ir

بچه ها، من کبوتر حرمم- شعر امام رضا (ع)

روی این گنبد طلا و قشنگ
خانه ای دارم از شکوفه و نور
خانه پاک و روشنی دارم
زیر باران دانه های بلور

زیر این گنبد طلایی هست
صحن مردی که ضامن آهوست
آه، گوش تمام مردم شهر
پر موسیقی غریبی اوست

دوست من! بگو که تا حالا
چند دفعه به مشهد آمده ای؟
اشکی از چشم خسته ریخته ای؟
بوسه ای بر ضریح او زده ای؟

تا بیایی دوباره می شنوی
عطر پاک گلاب، از هر سو
می چکد قطره اشکی از چشمت
باز با یاد ضامن آهو

در هوا بوی بال پیچیده
در زمین، عطر غنچه های دعا
شهر مشهد همیشه لبریز است
از صمیمیت امام رضا

روز و شب، کار من فقط این است:
حرف او، با پرنده ها گفتن
پر زدن در نگاه گنبد نور
زیر لب یا رضا رضا گفتن

بالهایم پر از نوازش اوست
چون شب و روز بر سر حرمم
راستی خوش به حال من، آری
بچه ها، من کبوتر حرمم ...

"حمید هنرجو"
نقل از:tebyan-zn.ir

گلستان محبان رضا (ع)

گرچه خوارم، خار هم با گل نشیند گاه گاه
در گلستان محبان رضا، من هم یکی

"التماس دعا"

سلام ضامن آهو- شعر امام رضا (ع)

همیشه از حرمت، بوی سیب می آید
صدای بال ملائک، عجیب می آید!

سلام! ضامن آهو، دل شکسته من
به پای بوس نگاهت، غریب می آید

نگاه زخمیِ تو، تا بقیع بارانی است
مگر ز سمت مدینه، طبیب می آید؟!..

به پای در دلت، ای غریبه تنها
علی(ع) ز سمت نجف، عنقریب می آید

طلای گنبد تو، وعده گاه کفترهاست.
کبوتر دل من، بی شکیب می آید


برات گشته به قلبم مُراد خواهی داد
چرا که ناله «امّن یُجیب» می آید.

"خدیجه پنجی"

منبع:.askdin.com

چهل حدیث از امام رضا(ع) به همراه شعر

1ـ قال الرضا علیه السلام:

مَنْ کَانَ مِنَّا وَ لَمْ یُطِعِ اللهَ فَلَیْسَ مِنَّا
هر کس خودش را با ما بداند و خدا را اطاعت نکند از ما نیست.
سفینة البحار 2/ ص 98

هر چند زبان الکنم گویا نیست
در طاقت این قطره ی دل دریا نیست
سلطان سریر ارتضا فرمودند :
هر کس که مطیع حق نشد از ما نیست

2ـ قال الرضا علیه السلام:

مَنْ فَعَلَ مَا لَزِمَهُ مِنْ اَمْرِ الْمُؤْمِنِینَ بَاهَی اللهُ تَعَالَی بِهِ وَ مَلائِکَتُهُ
هر کس وظایف خود را نسبت به مؤمنان انجام دهد خداوند و فرشتگان به او مباهات می کنند.
مستدرک الوسائل/ ج 2/ ص 413

در حق برادران مراعات خوش است
شب با غزل و اشک و مناجات خوش است
از سوی ملایک و خداوند کریم
بر بنده ی اینچنین، مباهات خوش است

ادامه نوشته

شعر "دامنى اشك" - امام رضا (ع)

مى رسم خسته، مى رسم غمگين
گـرد غـربت نشسته بر دوشـم
آشـنـايـى نـديـده چـشمانـم
آشـنـايـى نـخوانده در گوشم
مـى رسـم چون كويرى از آتش
چون شب تيره اى كه نزديك است
تـشـنـه آفـتـاب و بـارانـم
چـشم كم آب و سينه تاريك است
مـى رسـم تـا كـنـار مرقد تو
دامــنــى اشــك و آه آوردم
مـثـل آهـوى خـسته از صياد
بـه ضـريـحـت پـنـاه آوردم
مـثـل پـروانه در طواف حرم
هـسـتي ام را به باد خواهم داد
تـا نـگـاهم كنى ، تو را سوگند
بـه عـزيـزت خـواهــم داد

"مصطفى محدثى خراسانى"
منبع:شبکه امام رضا (ع)

شعر زیبای "غرق دعا"- امام رضا (ع)

غرق نور است و طلا
گنبد زرد رضا
بوى گل، بوى گلاب
مى رسد از همه جا
مثل يك خورشيد است
مى درخشد از دور
شده از اين خورشيد
شهر مشهد پر نور
چشمها خيره به او
قلبها غرق دعاست
بر لب پير و جوان
يا رضا رضا رضا ست
اى خدا كاش كه من
يك كبوتر بودم
روى اين گنبد زرد
شاد مى آسودم
مى زدم بال و پرى
دور تا دور حرم
از دلم ره مى زد
ماتم و غصه و غم

"شكوه قاسم نيا"

شعر معروف "دوست دارم صدات كنم، تو هم منو نيگا كني"

دوست دارم صدات كنم، تو هم منو نيگا كني
من تو رو نگات كنم ، تو هم منو صدا  كني
قربون چشات برم،  از راه دوري اومدم
جاي دوري نميره، اگه به من نگا كني
دل من زندونيه، تويي كه تنها ميتوني
قفسو واكني و پرنده رو رها كني
ميشه كنج حرمت گوشه قلب من باشه
ميشه قلب منو مثل گنبدت طلا كني
تو سرت شلوغه زير دستيات فراونند
از خدا ميخوام، كمي نيگا به زير پات كني
تو غريبي و منم غريبم , اما چي ميشه
دل اين غريبه رو با خودت آشنا كني
دوست دارم تو ايونِ آينه ات از صبح تا غروب
من با تو صفا كنم، توهم منو دعا كني
به وفاي كفتراي حرمت
من ميخوام كفتري باشم ، كه تنها تو منو هوا كني
دلمو گره زدم به پنجره ات دارم ميرم
دوست دارم تا من ميام، زود گره ها رو واكني
صد هزار دفعه هم شده پاي ضريح زار ميزنم
تا يه بار دلت بسوزه، دردامو دوا كني
دوست دارم كه از حالا تا صبح محشر همه شب
من رضا رضا بگم تو هم منو رضا كني

شعر در رثای شهادت امام رضا (ع)

خراسان می‎دهد بوی مدینه                             خراسان کوه غم دارد به سینه
خراسان را سراسر غم گرفته                          در و دیوار آن ماتم گرفته
خراسان! کو امام مهربانت؟                            چه کردی با گرامی میهمانت؟
خراسان راز دل‎ها با رضا داشت                         چه شب‎هایی که ذکر یا رضا داشت
خراسان کربلای دیگر ماست                           مزار زاده‎ی پیغمبر ماست
خراسان! می دهد خاکت گواهی                     ز مظلومی، شهیدی، بی گناهی
به دل داغ امامت را نهادند                              امامت را به غربت زهر دادند
دریغا! میهمان در خانه کشتند                         چه تنها و چه مظلومانه کشتند
امامِ اِنس و جان را زهر دادند                           به تهدید و به ظلم و قهر دادند
ز نارِ زهرِ دشمن، نور می‎سوخت                        سرا پا همچو نخل طور می‎سوخت
ز جا برخاست با رنگ پریده                             غریبانه، عبا بر سر کشیده
گهی بی‎تاب و گه در تاب می‎شد                        همه چون شمع روشن آب می‎شد
میان حجره ی در بسته می سوخت                  نمی زد دم ولی پیوسته می سوخت
ز هفده خواهر والا تبارش                               دریغا کس نبودی در کنارش
به خود پیچید و تنها دست و پا زد                     جوادش را، جوادش را صدا زد
دلش دریای خون، چشمش به در بود                 امیدش دیدن روی پسر بود
پدر می‎گشت قلبش پاره پاره                            پسر می‎کرد بر حالش نظاره
پدر چون شمع سوزان آب می شد                    پسر هم مثل او بی‎تاب می شد
پدر آهسته چشم خویش می‎بست                    پسر می‎دید و جان می داد از دست
پسر از پرده‎ی دل ناله سر داد                        پدر هم جان در آغوش پسر داد
"غلامرضا سازگار"

شعر زيباي مرحوم قيصر امين پور در وصف امام رضا (ع)

چشمه‌هاي خروشان تو را مي‌شناسند
موج‌هاي پريشان تو را مي‌شناسند

پرسش تشنگي را تو آبي، جوابي
ريگ‌هاي بيابان تو را مي‌شناسند

نام تو رخصت رويش است و طراوت
زين سبب برگ و باران تو را مي‌شناسند

از نشابور بر موجي از "لا" گذشتي
اي كه امواج طوفان تو را مي‌شناسند

اينك اي خوب، فصل غريبي سر آمد
چون تمام غريبان تو را مي‌شناسند

كاش من هم عبور تو را ديده بودم
كوچه‌هاي خراسان، تو را مي‌شناسند